Biografie 1954-1959

De eerste Stratocaster (1954)
Welgevormde (contoured) essen body en tweekleurige (geel en bruin) 'sunburst' laklaag. Een dun 'spaghetti' logo op de kop van de gitaar, nog zonder vermelding van patentnummers. Een smalle kop (peghead) en een metalen pen (truss rod) door de hals met een hoekige uitsparing aan de kant van de body, bedoeld om de hals af te kunnen stellen. Dit omdat de hals o.m. door temparatuurverschillen na verloop van tijd 'krom kan trekken' waardoor de gitaar min of meer onbespeelbaar wordt. Aan de achterkant van de hals was een walnoten strook zichtbaar (skunk stripe), hieronder was de metalen pen gemonteerd. De hals was bevestigd met vier schroeven, die door een metalen plaat op de achterkant in de body bevestigd werden. De hals, uitgevoerd in de houtsoort 'maple' was voorzien van ronde, zwarte positie-markeringen

De gitaar was uitgerust met een enkellaags kunstof slagplaat met 8 schroefgaten. Aan de achterkant van de slagplaat was een aluminium folie geplakt, welke de uiterst gevoelige elementen en elektronica enigzins tegen interferentie (storingen) moest beschermen. De volume en toon-knoppen en de beschermkappen van de elementen waren van bakeliet. De tremolo was van gehard staal met zes afstelbare zadels, om de hoogte per snaar in te kunnen stellen. Op elke zadel was het Fender patent gedrukt (Fender Patent Pend).

Herfst 1956 Stratocaster
De essen body's werden vervangen door de houtsoort elzenhout.
Dit mede omdat essen en met name het 'swamp ash', moeilijker te verkrijgen was. Een andere reden om over te gaan op een houtsoort was omdat de houtsoort essen een vrij 'open' structuur had, wat het spuiten in andere kleuren bemoeilijkte.

Voorjaar 1957 Stratocaster
De bakelieten knoppen en elementhouders werden vervangen door kunstof.

1958 Stratocaster
De standaard tweekleurige 'sunburst' lak werd aangevuld met de kleur rood.

Midden 1959 Stratocaster
Doordat meerdere gitaarfabrikanten de hals met een 'Rosewood' toets uitvoerde kon Fender hier niet op achterblijven. Er was immers vraag naar! De positiemarkers werden uitgevoerd van een wit klei-achtig materiaal (claydots).

[Persoonlijke noot van auteur] Ik ben in het bezit van een '61 Fender met de zgn. 'claydots'. Heel uniek blijkt, want ik heb ze nog niet veel meer gezien. Toen ik hier een paar jaar geleden met een medewerker van de Fender USA fabriek over sprak, keek hij me met grote ogen aan en vroeg 'Klei? Weet je het zeker?". [einde noot].

De slagplaat (pickerguard) was van celluloit, dat een beetje 'mintgroenachtige' kleur had. De acht schroefgaten werden er elf, sommige slagplaten uit '59 hadden er 9 of tien. Ook deze slagplaat werd voorzien van een alluminium folie.

Volgende periode